--> و مطالعه مىكرد و فوايد بسيار حاصل كرد . در نسخهء م : ظفرنامهء خواجه ابو ذرجمهر [ چنين ! ] . بسم اللّه الرحمن الرحيم . الحمد للّه ربّ العالمين ، و العاقبة للمتّقين ، و الصّلاة و السّلام على رسوله محمّد و آله اجمعين و اصحابه الفائزين . اما بعد ، روايت مىكند [ چنين ! ] كه در عهد انوشروان هيچ چيز از حكمت عزيزتر نبود و حكماى آن عصر همه متقى و پرهيزگار بودند ، يك روز انوشيروان ابوزرجمهر [ چنين ! ] حكيم را طلب فرمود و گفت مىخواهم كه سخن چند در لفظ اندك و معنى بسيار جمع نمائى چنانچه در دين و عقبى و دنيا سودمند بود . ابو ذر جمهر [ چنين ! ] يك سال مهلت خواست و اين چند كلمه را جمع كرد و ظفرنامه نام نهاد و نزديك برد و عرض كرد انوشروان [ را ] اين كلمات بسيار خوش آمد و فرمود تا اين كلمات به آب زر بنويسند و مدام با خود داشت و اكثر اوقات به مطالعهء آن مداومت مىنمود . در نسخهء پ : ستايش و سپاس خداوندى را كه آفرينندهء آدميان و پديد آورندهء زمين و آسمان است و درود نامعدود بر پيغمبر و آل او سلام اللّه عليهم اجمعين ، امّا بعد چنين گويند كه روزى انوشروان عادل ابو زر جمهر [ چنين ! ] حكيم را طلب كرد و گفت اى حكيم فطن فرزانه مرا سخنانى بديع بياموز كه در هر دو جهان مرا [ چنين ! ] به كار آيد و چون آن را به كار دارم بر همه چيز ظفر و پيشرفت يابم و بعد از ما در جهان اثر و يادگار بماند ابو زر جمهر [ چنين ! ] يك سال مهلت خواست و اين نصايح را جمع و فراهم آورد [ و ] به خدمت نوشروان برد و به عرض رسانيد و او به غايت خوشوقت شده به خلعت خاصّش مفتخر و سرافراز گردانيد و فرمود كه آن ظفرنامه را كتاب به زر نوشتند ، پيوسته با خويش داشت به فرصت ايام اين نصايح متين را از آن حكيم خردمند مىپرسيد [ چنين ! ] به طريق استفاده و او جواب‌هاى با صواب مىداد [ چنين ! ] ، بدين گونه . . .